Καλώς Ήλθατε!

Το παρόν ιστολόγιο έχει ως σκοπό την προβολή της ποίησης, έχοντας για οδηγό την προσωπική μου αγάπη. Επίσης δημιουργήθηκε με την επιθυμία της ανταλλαγής απόψεων και την επικοινωνία ανθρώπων με κοινά πάθη και ανησυχίες. Η όλη ιδέα της δημιουργίας αυτού είναι να δοθεί βάρος ιδιαίτερα στον ελεύθερο στοχασμό.

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

11/9/17:

Μάθε με να αγαπώ κάτι που μου είναι ξένο
το πως να ξεκουράζομαι στα στήθια σου ασφαλής
Να γίνω για εσένανε φεγγαρι δακρυσμένο
το φώς και το σκοταδι σου θα είμαι αν με καλείς

Μάθε με πως να ζητώ τα όσα ειναι χαμένα
στιγμές που δεν θα ανήκουνε σε αυτό το χρόνο
Κι αν πρεπει να σου σκουπίσω τα ματια τα θλιμμένα
δεν είναι λάθος μάτια μου, να αγαπω τον πόνο

Παρασκευή, 1 Σεπτεμβρίου 2017

31/8/17:

Χρόνια μονάχος προσπαθώ
να βρω τρόπο που να επιτρέπει να ζω
Και μια αξία
την πεμπτουσία
για να κλείνω της καρδίας μου το κενό

Μοιάζω σαν ηττημένος
και από τις ιδέες μου προδομένος
ζητούσα να βρω την ουσία στον σκοπό
Μα είναι τόσο ανώφελο
όταν κοιτάζω το δικό σου χαμόγελο
να ζητάω κάτι πιο πάνω από Άνθρωπο

Προσπαθώ να αγαπήσω
έναν άλλο εαυτό
που δεν είναι
όπως είμαι
καταρρίπτω το Εγώ

Για καιρό αναζητούσα
αν υπάρχει κάπου, τους πάντες ρωτούσα
αυτό που είχα μες το δικό μου μυαλό
Αλλά ήμουν ανέτοιμος
οι δρόμοι μου σαν απέραντη έρημος
που δεν υπήρχε όαση με νερό

Τα βράδια που ξενυχτούσα
το μαξιλάρι πολύ σφιχτά κρατούσα
Βαρέθηκα τον ουρανό να κοιτάζω
Αλλά πλέον το τώρα
που ήρθε σαν μια καλοκαιρινή μπόρα
Στέκομαι αποσβολωμένος και θαυμάζω

Προσπαθώ να αγαπήσω
Έναν άλλο εαυτό
που δεν είναι
όπως είμαι
καταρρίπτω το Εγώ

25/8/17:

Όνειρο ζωής να βρεθείς με κάποιον
να αγκαλιάζεις, να αφεθείς
να νιώθεις ασφαλής
Όνειρο ζωής στων καιρών των σάπιων
εσύ να δακρύζεις, και να χαθείς
όρκους να μην αθετείς

Με το Σ' αγαπώ να υποφέρεις
αν το φέρεις στα μέτρα σου να ξέρεις
πως είναι ένα ψέμα
Με το Σ' αγαπώ να υποφέρεις
Είναι ευλογία το να πιστεύεις
στο χαμένο βλέμμα

Δεν είναι οι άνθρωποι αυτό που καθορίζεις
μάθε να αγαπάς
πέρα από αυτό που ζητάς
Δεν υπάρχει σιωπή
παραιτείσαι όταν ελπίζεις
Άδικα ξενυχτάς ψεύτικες εικόνες φιλάς

Με το Σ' αγαπώ να υποφέρεις
αν το φέρεις στα μέτρα σου να ξέρεις
πως είναι ένα ψέμα
Με το Σ' αγαπώ να υποφέρεις
Είναι ευλογία το να πιστεύεις
στο χαμένο βλέμμα

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

16/8/17:

Έζησα τόσα χρόνια με τη λογική
Η καρδιά μου έμαθε να ζει σιωπηλή
Συγχώρεσε με που δεν λέω Σ' αγαπώ
Δεν έχω μάθει πως να ζω χωρίς σκοπό

Μαζί σου χάνω το χρόνο, ζω τη στιγμή
Πώς θα απελευθερωθώ από τα γιατί;
Ζώ ένα όνειρο, που μου είναι ξένο
Είμαι μες τα χέρια σου πουλάκι φοβισμένο

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

15/8/17:

Εσύ δεν ήσουν που με αγκάλιαζες χθες
Πάνω στης θάλασσας τη δροσερή άμμο
Κάτω απ' τα αστέρια έλεγες πως με θες
Με τα χέρια μου ζητούσες να σε ζεστάνω

Εσύ δεν ήσουν που ζητούσες να σε φιλώ
Σαν να μην υπάρχει αύριο να ενωθούμε
Ο χρόνος πέρασε, στο κρεββάτι το διπλό
Στην άκρη κάθεσαι δεν θες να ζεσταθούμε

Είναι υγρά τα μάτια μου και το φοβάμαι
Πως πέρασα το όνειρο για την αλήθεια
Μόνος μου στη ζωή δεν θέλω ξανά να' μαι
Ξέρω πως θα με σκοτώσει η συνήθεια

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

9/8/17

Ψάχνω να βρω μες τα βάθη του μυαλού μου
το ποίημα που είχα αφήσει στη μέση
Οι στιγμές του άβουλου ονείρου μου
πίκρα παιδιού που δεν μπορεί να παίξει

Μου λες πως είμαι παιδί ακόμα, Σόνια
μεγάλος που δεν ξέρω να κάνω πίσω
Με δάκρυα λερώνω τώρα τα σεντόνια
τη μυρωδιά σου θέλω ξανά να μυρίσω

Με φειδώ λένε η αγάπη ξεκινά
δεν μου δόθηκε ευκαιρία να μάθω
Κοιτώ πάνω στη θάλασσα τα φωτεινά
αστέρια, που τον χάρτη τους αναπλάθω

Προσγειώνομαι άτσαλα απ' τον ουρανό
βλέπω τα πράματα τελικά πως έχουν
και ύστερα παρακαλάω τον καιρό
να εμφανιστούν σύννεφα που βρέχουν

Δεν μου ταιριάζει αυτή η εποχή μάλλον
είναι φωτεινή για μένα και δεν αντέχω
Άλλαξε άξαφνα το δικό μου περιβάλλον
θέλω ξανά στην αγκαλιά μου να σ' έχω

Παρασκευή, 4 Αυγούστου 2017

3/8/17

Είσαι τόσο μακριά εσύ
Μοιάζει η φλόγα μου σβηστή
Και η κραυγή μου σιωπηλή

Το κρεβάτι μου αδειανό
Πότε θα έρθεις σε ρωτώ
Θέλω πολύ να σε ξαναδώ

Το καλοκαίρι μας κρατάει ακόμα
Η ψυχή μου μοιράζεται ένα σώμα
Νιώθει σαν να βρίσκεται σε φυλακή
Μόνη ελευθερία είναι η Ζωή

Τα δικά σου τα ποθητά Σ' αγαπώ
Μοιάζουν με μια ευχή, που πέφτει στο κενό
Θέλω τώρα, Ναι!, να πέσω και να χαθώ
Παλιότερα το έχω ζήσει, το μισώ

Όλων των ονείρων μου η εικόνα
Μέσα στου μυαλού μου την ζεστή κρυψώνα
Με προσμένει καρτερικά για να παιχτεί
Σαν μια κοινή ταινία πάνω στο πανί

Δεν θέλω το σώμα μου να ασκητέψει
Μήτε ένα χέρι να με προστατέψει
Νέος είμαι, πρέπει όλα να τα ζήσω
Προσπαθώ χωρίς φόβο να αγαπήσω

Μοιάζει ο χρόνος με ένα φαιδρό ψέμα
Η καρδιά ανεξήγητα βάζει φρένα
Στα δικά σου τα υπέροχα φιλιά
Που κρατούν καλά τα απόκρυφα κλειδιά

Μεγάλο μυστήριο ο έρωτας σου
Μου συμβαίνει κάτι, εμένα φαντάσου
Έπειτα από χρόνια αναμονή
Η ποίηση αποκτά δική της φωνή

Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

24/6/17:

Λίγες ημέρες κοντά σου είναι Ζωή
Ανατέλλει και δυει για σένα ο Ήλιος
Στον ουρανό της πόλης θα πρωτοφανεί
Άστρο που θα με επισκεφτεί σαν φίλος

Ξυπνώ μακριά σου, τι μεγαλο βάσανο!
Να ξέρω πως υπάρχεις εκεί πέρα μακριά
Να σε αγγίξω με το νού μου προσπαθώ
Δεν είναι όμως σαν τα χάδια και τα φιλιά

Λάμπερά μάτια, χαμογέλαστό πρόσωπο
Θέλω να με ξυπνούν κάθε μου ημέρα
Νανούρισμα η φωνή σου πριν κοιμηθώ
Όμως ο χρόνος βαραίνει τον αέρα

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

20/6/17:

Πετούσα πετρες κάποτε στον ουρανό
για να πληγώσω όσους ζήσαν στα αστέρια
Ξέρω πως ειναι να έχεις κάποιο σκοπό
και να χάνεις της ζωής τα καλοκαιρια

Κοιτάξα κάτω της αβύσσου τη σκοτεινιά
αλλά το βήμα μου το έκανα πισω
Σαν διψασμένος προχωρώ στην ερημιά
δεν θέλω καμιά φωνή να ακολουθήσω

Οι ψυχές των άλλων δεν με έλκυσαν ποτέ
πόσο δύσκολο είναι να επιλέξεις
Έναν άνθρωπο σε μια αγορά σικέ
εξιδανίκευα το χάδι με τις λέξεις

Έμεινα μόνος στης ζωής το πουθενά
σαν σκιά ζητούσα τις αχτίνες του Ήλιου
Χάθηκα μές τα μάτια σου τα φωτεινά
με έσωσαν απ' τη χώρα του αιώνιου ύπνου